de-kor-ty-ka-to-ry

dekortykatory (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dekortykator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekortykatorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dekortykatorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dekortykatorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dekortykatorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dekortykatoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dekortykatorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dekortykatorommnoga celownikmęski rzeczowy
dekortykatorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dekortykatorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dekortykatorymnoga mianownikmęski rzeczowy
dekortykatorymnoga biernikmęski rzeczowy
dekortykatorymnoga wołaczmęski rzeczowy
dekortykatorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dekortykatorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz