de-kre-ta-rzy

dekretarzy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dekretarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekretarzpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dekretarzpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dekretarzapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dekretarzachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dekretarzamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dekretarzemnoga mianownikmęski rzeczowy
dekretarzemnoga biernikmęski rzeczowy
dekretarzemnoga wołaczmęski rzeczowy
dekretarzempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dekretarzommnoga celownikmęski rzeczowy
dekretarzowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dekretarzupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dekretarzupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dekretarzymnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dekretarzpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dekretarzpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dekretarzapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dekretarzachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dekretarzamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dekretarzemnoga mianownikmęski rzeczowy
dekretarzemnoga biernikmęski rzeczowy
dekretarzemnoga wołaczmęski rzeczowy
dekretarzempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dekretarzommnoga celownikmęski rzeczowy
dekretarzowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dekretarzówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dekretarzupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dekretarzupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz