de-ku-rio-no-wi

dekurionowi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dekurion

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dekurionpojedyncza mianownikmęski osobowy
dekurionapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dekurionapojedyncza biernikmęski osobowy
dekurionachmnoga miejscownikmęski osobowy
dekurionamimnoga narzędnikmęski osobowy
dekurionempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dekurionimnoga mianownikmęski osobowy
dekurionimnoga wołaczmęski osobowy
dekurioniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dekurioniepojedyncza wołaczmęski osobowy
dekurionommnoga celownikmęski osobowy
dekurionowipojedyncza celownikmęski osobowy
dekurionówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dekurionówmnoga biernikmęski osobowy
dekurionymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dekurionymnoga biernikmęski zwierzęcy
dekurionymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz