de-la-to-ra

delatora (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: delator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
delatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
delatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
delatorapojedyncza biernikmęski osobowy
delatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
delatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
delatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
delatorommnoga celownikmęski osobowy
delatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
delatorowiemnoga mianownikmęski osobowy
delatorowiemnoga wołaczmęski osobowy
delatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
delatorówmnoga biernikmęski osobowy
delatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
delatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
delatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
delatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
delatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
delatorzymnoga mianownikmęski osobowy
delatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz