delf-cie

delfcie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: delft

słowoliczbaprzypadekrodzaj
delfciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
delfciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
delftpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
delftpojedyncza biernikmęski rzeczowy
delftachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
delftamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
delftempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
delftommnoga celownikmęski rzeczowy
delftowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
delftówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
delftupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
delftymnoga mianownikmęski rzeczowy
delftymnoga biernikmęski rzeczowy
delftymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz