de-li-kwen-ta

delikwenta (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: delikwent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
delikwencimnoga mianownikmęski osobowy
delikwencimnoga wołaczmęski osobowy
delikwenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
delikwenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
delikwentpojedyncza mianownikmęski osobowy
delikwentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
delikwentapojedyncza biernikmęski osobowy
delikwentachmnoga miejscownikmęski osobowy
delikwentamimnoga narzędnikmęski osobowy
delikwentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
delikwentommnoga celownikmęski osobowy
delikwentowipojedyncza celownikmęski osobowy
delikwentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
delikwentówmnoga biernikmęski osobowy
delikwentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
delikwentymnoga biernikmęski zwierzęcy
delikwentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz