de-lin-kwen-ta-mi

delinkwentami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: delinkwent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
delinkwencimnoga mianownikmęski osobowy
delinkwencimnoga wołaczmęski osobowy
delinkwenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
delinkwenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
delinkwentpojedyncza mianownikmęski osobowy
delinkwentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
delinkwentapojedyncza biernikmęski osobowy
delinkwentachmnoga miejscownikmęski osobowy
delinkwentamimnoga narzędnikmęski osobowy
delinkwentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
delinkwentommnoga celownikmęski osobowy
delinkwentowipojedyncza celownikmęski osobowy
delinkwentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
delinkwentówmnoga biernikmęski osobowy
delinkwentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
delinkwentymnoga biernikmęski zwierzęcy
delinkwentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz