dem-czuk

Demczuk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Demczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Demczukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Demczukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Demczukapojedyncza biernikmęski osobowy
Demczukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Demczukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Demczukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Demczukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Demczukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Demczukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Demczukommnoga celownikmęski osobowy
Demczukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Demczukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Demczukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Demczukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Demczukówmnoga biernikmęski osobowy
Demczukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Demczukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Demczuk (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Demczuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Demczukpojedyncza mnoga mianownikżeński
Demczukpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Demczukpojedyncza mnoga celownikżeński
Demczukpojedyncza mnoga biernikżeński
Demczukpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Demczukpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Demczukpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz