de-mo-kry-ci

Demokryci (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Demokryt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Demokrycimnoga mianownikmęski osobowy
Demokrycimnoga wołaczmęski osobowy
Demokryciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Demokryciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Demokrytpojedyncza mianownikmęski osobowy
Demokrytapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Demokrytapojedyncza biernikmęski osobowy
Demokrytachmnoga miejscownikmęski osobowy
Demokrytamimnoga narzędnikmęski osobowy
Demokrytempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Demokrytommnoga celownikmęski osobowy
Demokrytowipojedyncza celownikmęski osobowy
Demokrytowiemnoga mianownikmęski osobowy
Demokrytowiemnoga wołaczmęski osobowy
Demokrytówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Demokrytówmnoga biernikmęski osobowy
Demokrytymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Demokrytymnoga biernikmęski zwierzęcy
Demokrytymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz