de-mo-no-lo-ga

demonologa (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: demonolog

słowoliczbaprzypadekrodzaj
demonolodzymnoga mianownikmęski osobowy
demonolodzymnoga wołaczmęski osobowy
demonologpojedyncza mianownikmęski osobowy
demonologapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
demonologapojedyncza biernikmęski osobowy
demonologachmnoga miejscownikmęski osobowy
demonologamimnoga narzędnikmęski osobowy
demonologimnoga mianownikmęski zwierzęcy
demonologimnoga biernikmęski zwierzęcy
demonologimnoga wołaczmęski zwierzęcy
demonologiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
demonologommnoga celownikmęski osobowy
demonologowipojedyncza celownikmęski osobowy
demonologowiemnoga mianownikmęski osobowy
demonologowiemnoga wołaczmęski osobowy
demonologówmnoga dopełniaczmęski osobowy
demonologówmnoga biernikmęski osobowy
demonologupojedyncza miejscownikmęski osobowy
demonologupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz