de-na-tu-ra-to-ry

denaturatory (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: denaturator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
denaturatorpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
denaturatorpojedyncza biernikmęski rzeczowy
denaturatorapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
denaturatorachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
denaturatoramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
denaturatorempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
denaturatorommnoga celownikmęski rzeczowy
denaturatorowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
denaturatorówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
denaturatorymnoga mianownikmęski rzeczowy
denaturatorymnoga biernikmęski rzeczowy
denaturatorymnoga wołaczmęski rzeczowy
denaturatorzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
denaturatorzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz