den-dro-lo-ga

dendrologa (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dendrolog

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dendrolodzymnoga mianownikmęski osobowy
dendrolodzymnoga wołaczmęski osobowy
dendrologpojedyncza mianownikmęski osobowy
dendrologapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dendrologapojedyncza biernikmęski osobowy
dendrologachmnoga miejscownikmęski osobowy
dendrologamimnoga narzędnikmęski osobowy
dendrologimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dendrologimnoga biernikmęski zwierzęcy
dendrologimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dendrologiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dendrologommnoga celownikmęski osobowy
dendrologowipojedyncza celownikmęski osobowy
dendrologowiemnoga mianownikmęski osobowy
dendrologowiemnoga wołaczmęski osobowy
dendrologówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dendrologówmnoga biernikmęski osobowy
dendrologupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dendrologupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz