de-nert

Denert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Denert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Denerciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Denerciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Denertpojedyncza mianownikmęski osobowy
Denertapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Denertapojedyncza biernikmęski osobowy
Denertachmnoga miejscownikmęski osobowy
Denertamimnoga narzędnikmęski osobowy
Denertempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Denertommnoga celownikmęski osobowy
Denertowipojedyncza celownikmęski osobowy
Denertowiemnoga mianownikmęski osobowy
Denertowiemnoga wołaczmęski osobowy
Denertówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Denertówmnoga biernikmęski osobowy
Denertymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Denertymnoga biernikmęski zwierzęcy
Denertymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Denert (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Denert

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Denertpojedyncza mnoga mianownikżeński
Denertpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Denertpojedyncza mnoga celownikżeński
Denertpojedyncza mnoga biernikżeński
Denertpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Denertpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Denertpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz