de-no-ta-tem

denotatem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: denotat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
denotaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
denotaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
denotatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
denotatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
denotatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
denotatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
denotatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
denotatommnoga celownikmęski rzeczowy
denotatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
denotatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
denotatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
denotatymnoga mianownikmęski rzeczowy
denotatymnoga biernikmęski rzeczowy
denotatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz