de-nun-cja-to-rek

denuncjatorek (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: denuncjatorka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
denuncjatorcepojedyncza celownikżeński
denuncjatorcepojedyncza miejscownikżeński
denuncjatorekmnoga dopełniaczżeński
denuncjatorkapojedyncza mianownikżeński
denuncjatorkachmnoga miejscownikżeński
denuncjatorkamimnoga narzędnikżeński
denuncjatorkąpojedyncza narzędnikżeński
denuncjatorkępojedyncza biernikżeński
denuncjatorkimnoga mianownikżeński
denuncjatorkimnoga biernikżeński
denuncjatorkimnoga wołaczżeński
denuncjatorkipojedyncza dopełniaczżeński
denuncjatorkopojedyncza wołaczżeński
denuncjatorkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz