de-on-to-lo-gij

deontologij (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: deontologia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
deontologiapojedyncza mianownikżeński
deontologiachmnoga miejscownikżeński
deontologiamimnoga narzędnikżeński
deontologiąpojedyncza narzędnikżeński
deontologiemnoga mianownikżeński
deontologiemnoga biernikżeński
deontologiemnoga wołaczżeński
deontologiępojedyncza biernikżeński
deontologiipojedyncza celownikżeński
deontologiipojedyncza miejscownikżeński
deontologiipojedyncza dopełniaczżeński
deontologiopojedyncza wołaczżeński
deontologiommnoga celownikżeński
deontologiimnoga dopełniaczżeński
deontologijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz