de-po-nen-to-wi

deponentowi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: deponent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
deponencimnoga mianownikmęski osobowy
deponencimnoga wołaczmęski osobowy
deponenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
deponenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
deponentpojedyncza mianownikmęski osobowy
deponentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
deponentapojedyncza biernikmęski osobowy
deponentachmnoga miejscownikmęski osobowy
deponentamimnoga narzędnikmęski osobowy
deponentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
deponentommnoga celownikmęski osobowy
deponentowipojedyncza celownikmęski osobowy
deponentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
deponentówmnoga biernikmęski osobowy
deponentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
deponentymnoga biernikmęski zwierzęcy
deponentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz