de-pra-wa-to-rzy

deprawatorzy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: deprawator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
deprawatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
deprawatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
deprawatorapojedyncza biernikmęski osobowy
deprawatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
deprawatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
deprawatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
deprawatorommnoga celownikmęski osobowy
deprawatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
deprawatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
deprawatorówmnoga biernikmęski osobowy
deprawatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
deprawatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
deprawatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
deprawatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
deprawatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
deprawatorzymnoga mianownikmęski osobowy
deprawatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz