de-pu-łty-cze

Depułtycze (człon nazwy geograficznej) rzeczownik rzad.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: Depułtycze

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Depułtyczmnoga dopełniacznijaki
Depułtyczachmnoga miejscowniknijaki
Depułtyczamimnoga narzędniknijaki
Depułtyczemnoga mianowniknijaki
Depułtyczemnoga bierniknijaki
Depułtyczemnoga wołacznijaki
Depułtyczommnoga celowniknijaki
Depułtyczmnoga dopełniacznijaki
Depułtyczachmnoga miejscowniknijaki
Depułtyczamimnoga narzędniknijaki
Depułtyczemnoga mianowniknijaki
Depułtyczemnoga bierniknijaki
Depułtyczemnoga wołacznijaki
Depułtyczommnoga celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz