der-kacz

derkacz (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: derkacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
derkaczpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
derkaczapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
derkaczapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
derkaczachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
derkaczamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
derkaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
derkaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
derkaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
derkaczempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
derkaczommnoga celownikmęski zwierzęcy
derkaczowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
derkaczupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
derkaczupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy
derkaczymnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
derkaczpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
derkaczapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
derkaczapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
derkaczachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
derkaczamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
derkaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
derkaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
derkaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
derkaczempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
derkaczommnoga celownikmęski zwierzęcy
derkaczowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
derkaczówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
derkaczupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
derkaczupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Derkacz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Derkacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Derkaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Derkaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Derkaczapojedyncza biernikmęski osobowy
Derkaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Derkaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Derkaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Derkaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Derkaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Derkaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Derkaczommnoga celownikmęski osobowy
Derkaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Derkaczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Derkaczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Derkaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Derkaczówmnoga biernikmęski osobowy
Derkaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Derkaczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Derkacz (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Derkacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Derkaczpojedyncza mnoga mianownikżeński
Derkaczpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Derkaczpojedyncza mnoga celownikżeński
Derkaczpojedyncza mnoga biernikżeński
Derkaczpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Derkaczpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Derkaczpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz