der-la-cze

Derlacze (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Derlacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Derlaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
Derlaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Derlaczapojedyncza biernikmęski osobowy
Derlaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
Derlaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
Derlaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Derlaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
Derlaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Derlaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Derlaczommnoga celownikmęski osobowy
Derlaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
Derlaczowiemnoga mianownikmęski osobowy
Derlaczowiemnoga wołaczmęski osobowy
Derlaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Derlaczówmnoga biernikmęski osobowy
Derlaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Derlaczupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz