de-san-tow-cy

desantowcy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: desantowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
desantowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
desantowcapojedyncza biernikmęski osobowy
desantowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
desantowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
desantowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
desantowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
desantowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
desantowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
desantowcommnoga celownikmęski osobowy
desantowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
desantowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
desantowcówmnoga biernikmęski osobowy
desantowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
desantowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
desantowcymnoga mianownikmęski osobowy
desantowcymnoga wołaczmęski osobowy
desantowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
desantowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz