de-struk-tem

destruktem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: destrukt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
destrukciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
destrukciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
destruktpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
destruktpojedyncza biernikmęski rzeczowy
destruktachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
destruktamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
destruktempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
destruktommnoga celownikmęski rzeczowy
destruktowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
destruktówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
destruktupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
destruktymnoga mianownikmęski rzeczowy
destruktymnoga biernikmęski rzeczowy
destruktymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz