de-sty-na-to-rze

destynatorze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: destynator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
destynatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
destynatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
destynatorapojedyncza biernikmęski osobowy
destynatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
destynatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
destynatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
destynatorommnoga celownikmęski osobowy
destynatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
destynatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
destynatorówmnoga biernikmęski osobowy
destynatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
destynatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
destynatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
destynatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
destynatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
destynatorzymnoga mianownikmęski osobowy
destynatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz