det-mer

Detmer (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Detmer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Detmerpojedyncza mianownikmęski osobowy
Detmerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Detmerapojedyncza biernikmęski osobowy
Detmerachmnoga miejscownikmęski osobowy
Detmeramimnoga narzędnikmęski osobowy
Detmerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Detmerommnoga celownikmęski osobowy
Detmerowipojedyncza celownikmęski osobowy
Detmerowiemnoga mianownikmęski osobowy
Detmerowiemnoga wołaczmęski osobowy
Detmerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Detmerówmnoga biernikmęski osobowy
Detmerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Detmerymnoga biernikmęski zwierzęcy
Detmerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Detmerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Detmerzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Detmer (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Detmer

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Detmerpojedyncza mnoga mianownikżeński
Detmerpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Detmerpojedyncza mnoga celownikżeński
Detmerpojedyncza mnoga biernikżeński
Detmerpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Detmerpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Detmerpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz