deu-te-ra

Deutera (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Deuter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Deuterpojedyncza mianownikmęski osobowy
Deuterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Deuterapojedyncza biernikmęski osobowy
Deuterachmnoga miejscownikmęski osobowy
Deuteramimnoga narzędnikmęski osobowy
Deuterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Deuterommnoga celownikmęski osobowy
Deuterowipojedyncza celownikmęski osobowy
Deuterowiemnoga mianownikmęski osobowy
Deuterowiemnoga wołaczmęski osobowy
Deuterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Deuterówmnoga biernikmęski osobowy
Deuterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Deuterymnoga biernikmęski zwierzęcy
Deuterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Deuterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Deuterzepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz