de-wa-sta-to-rze

dewastatorze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dewastator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dewastatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
dewastatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dewastatorapojedyncza biernikmęski osobowy
dewastatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
dewastatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
dewastatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dewastatorommnoga celownikmęski osobowy
dewastatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
dewastatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dewastatorówmnoga biernikmęski osobowy
dewastatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dewastatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
dewastatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dewastatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dewastatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
dewastatorzymnoga mianownikmęski osobowy
dewastatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz