de-wia-to-ra-mi

dewiatorami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dewiator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dewiatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
dewiatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dewiatorapojedyncza biernikmęski osobowy
dewiatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
dewiatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
dewiatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dewiatorommnoga celownikmęski osobowy
dewiatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
dewiatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dewiatorówmnoga biernikmęski osobowy
dewiatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dewiatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
dewiatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dewiatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dewiatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
dewiatorzymnoga mianownikmęski osobowy
dewiatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz