de-wo-ty

dewoty (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dewot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dewocimnoga mianownikmęski osobowy
dewocimnoga wołaczmęski osobowy
dewociepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dewociepojedyncza wołaczmęski osobowy
dewotpojedyncza mianownikmęski osobowy
dewotapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dewotapojedyncza biernikmęski osobowy
dewotachmnoga miejscownikmęski osobowy
dewotamimnoga narzędnikmęski osobowy
dewotempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dewotommnoga celownikmęski osobowy
dewotowipojedyncza celownikmęski osobowy
dewotówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dewotówmnoga biernikmęski osobowy
dewotymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dewotymnoga biernikmęski zwierzęcy
dewotymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz