de-zer-te-rów

dezerterów (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dezerter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dezerterpojedyncza mianownikmęski osobowy
dezerterapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dezerterapojedyncza biernikmęski osobowy
dezerterachmnoga miejscownikmęski osobowy
dezerteramimnoga narzędnikmęski osobowy
dezerterempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dezerterommnoga celownikmęski osobowy
dezerterowipojedyncza celownikmęski osobowy
dezerterówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dezerterówmnoga biernikmęski osobowy
dezerterymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dezerterymnoga biernikmęski zwierzęcy
dezerterymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dezerterzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dezerterzepojedyncza wołaczmęski osobowy
dezerterzymnoga mianownikmęski osobowy
dezerterzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz