de-zer-to-ra

dezertora (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dezertor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dezertorpojedyncza mianownikmęski osobowy
dezertorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dezertorapojedyncza biernikmęski osobowy
dezertorachmnoga miejscownikmęski osobowy
dezertoramimnoga narzędnikmęski osobowy
dezertorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dezertorommnoga celownikmęski osobowy
dezertorowipojedyncza celownikmęski osobowy
dezertorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dezertorówmnoga biernikmęski osobowy
dezertorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dezertorymnoga biernikmęski zwierzęcy
dezertorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
dezertorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dezertorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
dezertorzymnoga mianownikmęski osobowy
dezertorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz