de-zyn-te-rie

dezynterie (nazwa pospolita) rzeczownik niepopr.;rzad.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: dezynteria

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dezynteriapojedyncza mianownikżeński
dezynteriachmnoga miejscownikżeński
dezynteriamimnoga narzędnikżeński
dezynteriąpojedyncza narzędnikżeński
dezynteriemnoga mianownikżeński
dezynteriemnoga biernikżeński
dezynteriemnoga wołaczżeński
dezynteriępojedyncza biernikżeński
dezynteriipojedyncza celownikżeński
dezynteriipojedyncza miejscownikżeński
dezynteriipojedyncza dopełniaczżeński
dezynteriopojedyncza wołaczżeński
dezynteriommnoga celownikżeński
dezynteriimnoga dopełniaczżeński
dezynteryjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz