dia-bel-ce

diabelce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: diabelec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diabelcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
diabelcapojedyncza biernikmęski osobowy
diabelcachmnoga miejscownikmęski osobowy
diabelcamimnoga narzędnikmęski osobowy
diabelcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
diabelcemnoga biernikmęski zwierzęcy
diabelcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
diabelcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
diabelcommnoga celownikmęski osobowy
diabelcowipojedyncza celownikmęski osobowy
diabelcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
diabelcówmnoga biernikmęski osobowy
diabelcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
diabelcupojedyncza wołaczmęski osobowy
diabelcymnoga mianownikmęski osobowy
diabelcymnoga wołaczmęski osobowy
diabelczepojedyncza wołaczmęski osobowy
diabelecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz