dia-chro-nio

diachronio (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: diachronia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diachroniapojedyncza mianownikżeński
diachroniachmnoga miejscownikżeński
diachroniamimnoga narzędnikżeński
diachroniąpojedyncza narzędnikżeński
diachroniemnoga mianownikżeński
diachroniemnoga biernikżeński
diachroniemnoga wołaczżeński
diachroniępojedyncza biernikżeński
diachroniipojedyncza celownikżeński
diachroniipojedyncza miejscownikżeński
diachroniipojedyncza dopełniaczżeński
diachroniopojedyncza wołaczżeński
diachroniommnoga celownikżeński
diachroniimnoga dopełniaczżeński
diachronijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz