diacz-ka

diaczka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: diaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diaczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
diaczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
diaczkapojedyncza biernikmęski osobowy
diaczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
diaczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
diaczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
diaczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
diaczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
diaczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
diaczkommnoga celownikmęski osobowy
diaczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
diaczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
diaczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
diaczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
diaczkówmnoga biernikmęski osobowy
diaczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
diaczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz