dia-ge-ne-tycz-no-ści

diagenetyczności (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: diagenetyczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diagenetycznościmnoga dopełniaczżeński
diagenetycznościmnoga mianownikżeński
diagenetycznościmnoga biernikżeński
diagenetycznościmnoga wołaczżeński
diagenetycznościpojedyncza celownikżeński
diagenetycznościpojedyncza miejscownikżeński
diagenetycznościpojedyncza dopełniaczżeński
diagenetycznościpojedyncza wołaczżeński
diagenetycznościachmnoga miejscownikżeński
diagenetycznościamimnoga narzędnikżeński
diagenetycznościąpojedyncza narzędnikżeński
diagenetycznościommnoga celownikżeński
diagenetycznośćpojedyncza biernikżeński
diagenetycznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz