dia-gno-sty-cy

diagnostycy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: diagnostyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diagnostycymnoga mianownikmęski osobowy
diagnostycymnoga wołaczmęski osobowy
diagnostykpojedyncza mianownikmęski osobowy
diagnostykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
diagnostykapojedyncza biernikmęski osobowy
diagnostykachmnoga miejscownikmęski osobowy
diagnostykamimnoga narzędnikmęski osobowy
diagnostykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
diagnostykimnoga biernikmęski zwierzęcy
diagnostykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
diagnostykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
diagnostykommnoga celownikmęski osobowy
diagnostykowipojedyncza celownikmęski osobowy
diagnostykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
diagnostykówmnoga biernikmęski osobowy
diagnostykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
diagnostykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz