dia-gno-stów

diagnostów (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: diagnosta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diagnostapojedyncza mianownikmęski osobowy
diagnostachmnoga miejscownikmęski osobowy
diagnostamimnoga narzędnikmęski osobowy
diagnostąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
diagnostępojedyncza biernikmęski osobowy
diagnostopojedyncza wołaczmęski osobowy
diagnostommnoga celownikmęski osobowy
diagnostówmnoga dopełniaczmęski osobowy
diagnostówmnoga biernikmęski osobowy
diagnostymnoga mianownikmęski zwierzęcy
diagnostymnoga biernikmęski zwierzęcy
diagnostymnoga wołaczmęski zwierzęcy
diagnostypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
diagnościmnoga mianownikmęski osobowy
diagnościmnoga wołaczmęski osobowy
diagnościepojedyncza celownikmęski osobowy
diagnościepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz