dia-ko-nom

diakonom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: diakon

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diakonpojedyncza mianownikmęski osobowy
diakonapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
diakonapojedyncza biernikmęski osobowy
diakonachmnoga miejscownikmęski osobowy
diakonamimnoga narzędnikmęski osobowy
diakonempojedyncza narzędnikmęski osobowy
diakonimnoga mianownikmęski osobowy
diakonimnoga wołaczmęski osobowy
diakoniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
diakoniepojedyncza wołaczmęski osobowy
diakonommnoga celownikmęski osobowy
diakonowipojedyncza celownikmęski osobowy
diakonowiemnoga mianownikmęski osobowy
diakonowiemnoga wołaczmęski osobowy
diakonówmnoga dopełniaczmęski osobowy
diakonówmnoga biernikmęski osobowy
diakonymnoga mianownikmęski zwierzęcy
diakonymnoga biernikmęski zwierzęcy
diakonymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz