dia-kun

Diakun (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Diakun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Diakunpojedyncza mianownikmęski osobowy
Diakunapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Diakunapojedyncza biernikmęski osobowy
Diakunachmnoga miejscownikmęski osobowy
Diakunamimnoga narzędnikmęski osobowy
Diakunempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Diakuniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Diakuniepojedyncza wołaczmęski osobowy
Diakunommnoga celownikmęski osobowy
Diakunowipojedyncza celownikmęski osobowy
Diakunowiemnoga mianownikmęski osobowy
Diakunowiemnoga wołaczmęski osobowy
Diakunówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Diakunówmnoga biernikmęski osobowy
Diakunymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Diakunymnoga biernikmęski zwierzęcy
Diakunymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Diakun (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Diakun

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Diakunpojedyncza mnoga mianownikżeński
Diakunpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Diakunpojedyncza mnoga celownikżeński
Diakunpojedyncza mnoga biernikżeński
Diakunpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Diakunpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Diakunpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz