dia-lek-ty-kiem

dialektykiem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dialektyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dialektycymnoga mianownikmęski osobowy
dialektycymnoga wołaczmęski osobowy
dialektykpojedyncza mianownikmęski osobowy
dialektykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dialektykapojedyncza biernikmęski osobowy
dialektykachmnoga miejscownikmęski osobowy
dialektykamimnoga narzędnikmęski osobowy
dialektykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dialektykimnoga biernikmęski zwierzęcy
dialektykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dialektykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dialektykommnoga celownikmęski osobowy
dialektykowipojedyncza celownikmęski osobowy
dialektykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dialektykówmnoga biernikmęski osobowy
dialektykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dialektykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz