dia-lek-ty-zmie

dialektyzmie (nazwa pospolita) rzeczownik jęz.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: dialektyzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dialektyzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
dialektyzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
dialektyzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
dialektyzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
dialektyzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
dialektyzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
dialektyzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
dialektyzmommnoga celownikmęski rzeczowy
dialektyzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
dialektyzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
dialektyzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
dialektyzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
dialektyzmymnoga biernikmęski rzeczowy
dialektyzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz