dia-pi-ru

diapiru (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: diapir

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diapirpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
diapirpojedyncza biernikmęski rzeczowy
diapirapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
diapirachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
diapiramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
diapirempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
diapirommnoga celownikmęski rzeczowy
diapirowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
diapirówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
diapirupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
diapirymnoga mianownikmęski rzeczowy
diapirymnoga biernikmęski rzeczowy
diapirymnoga wołaczmęski rzeczowy
diapirzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
diapirzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz