dia-riu-szu

diariuszu (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: diariusz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
diariuszpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
diariuszpojedyncza biernikmęski rzeczowy
diariuszapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
diariuszachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
diariuszamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
diariuszemnoga mianownikmęski rzeczowy
diariuszemnoga biernikmęski rzeczowy
diariuszemnoga wołaczmęski rzeczowy
diariuszempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
diariuszommnoga celownikmęski rzeczowy
diariuszowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
diariuszówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
diariuszupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
diariuszupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
diariuszymnoga dopełniaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz