di-duch

Diduch (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Diduch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Diduchpojedyncza mnoga mianownikżeński
Diduchpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Diduchpojedyncza mnoga celownikżeński
Diduchpojedyncza mnoga biernikżeński
Diduchpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Diduchpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Diduchpojedyncza mnoga wołaczżeński

Diduch (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Diduch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Diduchpojedyncza mianownikmęski osobowy
Diduchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Diduchapojedyncza biernikmęski osobowy
Diduchachmnoga miejscownikmęski osobowy
Diduchamimnoga narzędnikmęski osobowy
Diduchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Diduchommnoga celownikmęski osobowy
Diduchowipojedyncza celownikmęski osobowy
Diduchowiemnoga mianownikmęski osobowy
Diduchowiemnoga wołaczmęski osobowy
Diduchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Diduchówmnoga biernikmęski osobowy
Diduchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Diduchupojedyncza wołaczmęski osobowy
Diduchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Diduchymnoga biernikmęski zwierzęcy
Diduchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz