di-dy-kiem

Didykiem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Didyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Didykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Didykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Didykapojedyncza biernikmęski osobowy
Didykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Didykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Didykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Didykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Didykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Didykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Didykommnoga celownikmęski osobowy
Didykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Didykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Didykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Didykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Didykówmnoga biernikmęski osobowy
Didykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Didykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz