die-te-ty-ku

dietetyku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: dietetyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dietetycymnoga mianownikmęski osobowy
dietetycymnoga wołaczmęski osobowy
dietetykpojedyncza mianownikmęski osobowy
dietetykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dietetykapojedyncza biernikmęski osobowy
dietetykachmnoga miejscownikmęski osobowy
dietetykamimnoga narzędnikmęski osobowy
dietetykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
dietetykimnoga biernikmęski zwierzęcy
dietetykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
dietetykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dietetykommnoga celownikmęski osobowy
dietetykowipojedyncza celownikmęski osobowy
dietetykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dietetykówmnoga biernikmęski osobowy
dietetykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
dietetykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz