diet-ma-ry

Dietmary (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Dietmar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Dietmarpojedyncza mianownikmęski osobowy
Dietmarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Dietmarapojedyncza biernikmęski osobowy
Dietmarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Dietmaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Dietmarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Dietmarommnoga celownikmęski osobowy
Dietmarowipojedyncza celownikmęski osobowy
Dietmarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Dietmarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Dietmarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Dietmarówmnoga biernikmęski osobowy
Dietmarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Dietmarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Dietmarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Dietmarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Dietmarzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Dietmarzymnoga mianownikmęski osobowy
Dietmarzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz