dio-ge-nes

Diogenes (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Diogenes

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Diogenespojedyncza mianownikmęski osobowy
Diogenesapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Diogenesapojedyncza biernikmęski osobowy
Diogenesachmnoga miejscownikmęski osobowy
Diogenesamimnoga narzędnikmęski osobowy
Diogenesempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Diogenesiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Diogenesiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Diogenesommnoga celownikmęski osobowy
Diogenesowipojedyncza celownikmęski osobowy
Diogenesowiemnoga mianownikmęski osobowy
Diogenesowiemnoga wołaczmęski osobowy
Diogenesówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Diogenesówmnoga biernikmęski osobowy
Diogenesymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Diogenesymnoga biernikmęski zwierzęcy
Diogenesymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz