di-pi-sy

dipisy (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: dipis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
dipispojedyncza mianownikmęski osobowy
dipisapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
dipisapojedyncza biernikmęski osobowy
dipisachmnoga miejscownikmęski osobowy
dipisamimnoga narzędnikmęski osobowy
dipisempojedyncza narzędnikmęski osobowy
dipisimnoga mianownikmęski osobowy
dipisimnoga wołaczmęski osobowy
dipisiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
dipisiepojedyncza wołaczmęski osobowy
dipisommnoga celownikmęski osobowy
dipisowipojedyncza celownikmęski osobowy
dipisówmnoga dopełniaczmęski osobowy
dipisówmnoga biernikmęski osobowy
dipisymnoga mianownikmęski zwierzęcy
dipisymnoga biernikmęski zwierzęcy
dipisymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz